Русіфікатары свой рэактар запусьцілі даўно, цяпер ён працуе на нашай энэргіі.

Адзержаў раздражнёны камэнтар, palivac  піша :

“Стыкацца, адумерце, спакменьнік, дзееспакменьнік...”
І, галоўнае, мяккія знакі...

У выніку пяцігадовая дачка, выбіраючы паміж вершамі на тарашкевіцы і вершамі на рускай мове, выбірае рускую, бо як ёй прадрацца праз гэтыя джунглі Ь і архаізмаў з дыялектызмамі?

Гэта нават не камэнтар, а сацыяльны сымптом, варты вывучэньня, які назіраецца пры адумерці мовы – згустак сацыяльна-псыхалягічных супярэчнасьцяў беларусізацыі. Адказваць тут можна цэлай кнігай. Але пастараюся як мага карацей.

Шаноўны спадару!

Вы раздражняецеся, і ў Вашэцявых эмоцыях шмат горкага досьведу з нашай штодзённасьці, але... мала рацыі.

1. Не валеце ўсё ў адну кучу. Тэрміны граматыкі не датычаць Вашай пяцігадовай дачкі, а мо’ й Вас...

2. Хацелі перайсьці рэчку й не намачыць ногі? Як адрадзіць мову й не прыкласьці намаганьняў?

3. Для Вас зразумелае – гэта расейскае.

4. Калі мой лексыкон багацейшы за Ваш, дык мне зьбядніць яго дзеля Вас?

5. “Архаізмамі” й “дыялектызмамі” палохалі бальшавікі, а пасьля расстрэльвалі... Лёсікаў... Некрашэвічаў... Ластоўскіх...

6. Між іншым, у расейскай мове куды больш “архаізмаў” (царкоўнаславянізмаў), Вы проста прывыклі да іх.

7. Мяккія знакі – такая самая літара, як і астатнія. Чаму навучылі дачку – тое яна й любіць.

8. Не выдумляйце. Няма такой мовы “тарашкевіца”, і няма вершаў на ёй.

9. Перш, чым судзіць маю мову – пачытайце мае вершы. А таксама дзіцячыя кнігі, якія я рэдагаваў.

10. Беларусы супраць беларускай МОВЫ ці беларусы супраць беларускіх СЛОЎ – адна халера, як адна халера, ці сем дзён, ці адзін тыдзень.

Праўду казаў К. Лышчынскі: калі хто народу адкрые вочы, дык народ таго й затопча.

Русіфікатары свой рэактар запусьцілі даўно, цяпер ён працуе на нашай энэргіі.
 
</lj>